Mostrando entradas con la etiqueta España. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta España. Mostrar todas las entradas

miércoles, 22 de enero de 2014

DESPEDIDA EN TORREJÓN....

La llamamos"Despedida" , pero fue mas bien un hasta pronto....
Mis amigos de Torrejón me organizaron una última quedada para despedirse antes de mi partida junto a Marta a intentar dar la vuelta al Mundo.
Juan nos invitó a celebrar tal evento en su finca a las afueras del pueblo, y allí nos reunimos todos entorno a una pequeña barbacoa y unas cuantas cervezas.
Risas, abrazos, consejos y ánimos fueron llenando mi mochila y yo solo podía agradecerles a mis amigos tantas fuerzas para mi nueva aventura....
GRACIAS POR ESTA MARAVILLOSA TARDE.......

















The farewell party in Torrejon was a blast. Everyone came!I will be missing you crazy people!!!

Impreza pożegnalna w Torrejon... aż się łezka w oku kręci. Przyszli wszyscy i wszyscy świetnie się bawili... lepszego pożegnania chyba nie moglibyśmy mieć.

MADRID AND WERO !!!

Wero, mi querida Mandarynka, vino a pasar nuestro último fin de semana en tierras madrileñas, antes de emprender nuestro rumbo hacía Polonia.
Y claro cuando dos amigas del alma se juntan, como es el caso de Wero y Marta, lo mejor es dejarlas disfrutad una de la otra, dejadlas empaparse de sus últimos acontecimientos.
Ellas aprovecharon un sábado en Madrid, solas, con sus cámaras, con su historias, con sus proyectos....mientras yo era feliz al imaginármelas alegres por las calles de la ciudad que me vio nacer.

Po naszym powrocie do Torrejon Wero wpadła z szybką wizytą. A już razem ruszyłyśmy na podbój Madrytu...oczywiście byłyśmy zupełnie nieprzygotowane do zwiedzania- ale dzięki turystycznym drogowskazom udało nam się zobaczyć więcej niż chyba same się spodziewałyśmy... tyle, że w czasie popołudniowej wizyty w muzeum Reina Sofia prawie wszystko zobaczyłyśmy w biegu.

Wero came to say goodbye all the way up to Madrid. We did some unusual sightseeing following the signs in order to find the touristical attractions.














CUMPLEAÑOS DE MI ABUELO ...88 AÑAZOS!!!!

Era de nuevo 7 de enero, una fecha que siempre alarga la Navidad un poco mas a la familia, pues es el cumpleaños de mi abuelo Isaac. Esta vez para no cambiar con la tradición nos volvió a invitar a cenar a un restaurante asiático.....con la única diferencia que este año cumplía la friolera de ¡ 88 añazos !.
88 años regalándonos su sonrisa, sus historietas, su trabajo, su dedicación, su ayuda,sus vinos, su mirada de pastor.....
88 años , de los cuales yo he compartido con él 33, convirtiendo este 2014 en nuestro año capicúa.
¡TE QUIERO ABUELO!
¡QUE SIGAS CUMPLIENDO MUCHÍSIMOS MÁS!!!!
No existen mejores historias que las que nos puede contar un abuelo....por eso en mi mente siguen intactas todas tus aventuras de pastor, de los lobos, de las dehesas....










The 88-th birthday of Hectors grandfather was an occasion for yet another family meeting. This time in a chinese restaurant. It was inspiring to see this older guy with the youthfull sparks in his eyes, sourrounded by the whole family, laughing, joking and wearing a wig:)

Szorcik: Na swoje urodziny (osiemdziesiąte ósme!) dziadek Hectora jak co roku zaprosił rodzinę na kolację w chińskiej restauracji. Kulmiacją wesołego wieczoru był oczywiście sam jubilat opowiadający kawały w kolorowej peruce.

VISITANDO A NACHO Y RODRIGO EN GUADIX......

Aprovechando la cercanía de Caniles y Guadix, no podía perder la oportunidad de verme allí con Nacho y Rodrigo....
A Nacho ya lo tengo muy visto la verdad, tan visto que pienso en él muy a menudo, quizás por tantas aventuras y desventuras vividas desde la niñez, o quizás porque le quiero con locura, esa locura que nos provoca ser felices al vernos......
A Rodrigo, lo tengo menos visto, primero por la distancia, segundo porque lleva poco entre nosotros, pero a veces uno no es capaz de asimilar como es posible querer a un ser aún cuando no ha nacido, yo lo amaba desde que Chica sentía dos corazones en su interior, desde que supe que quería venir a este dichoso mundo.
Es por eso , que uno siente deseos de verlo hacer su muecas, de verlo sonreír y de observarlo mientras mira y busca a su padre......
¡¡UN BESZAO RODRIGO!!¡NACHETE CUIDAMELO!¡OS QUIERO!!
Saturday morning market in Guadix- here you can get anything!

Andaluzyjski przysmak przed przyrządzeniem




CON RODRIGO Y NACHO EN GUADIX.

After our friends left for France, Hector and me joined Juan and his family to go to Guadix. Guadix has a pretty long history of settlement and is placed with the most beautiful views on Sierra Nevada mountains, sourronded by a sea of almond and olive trees. This day we finally got to know Rodrigo, a one year old son of our friend Nacho.

Szorcik: Guadix, jedno z najstarszych siedlisk ludzkich na Półwyspie Iberyjskim, rozwinęło się najbardziej za czasów rzymskich, nosząc wtedy nazwę Accia, następnie przeszło na wiele lat pod panowanie arabskie. My załapaliśmy się akurat na cosobotnie wielkie targowisko oraz średniowieczny kiermasz pod katedrą Św. Marii, ale i tak najprzyjemniejszym elementem dnia było nasze pierwsze spotkanie z Rodrigo, rocznym synkiem naszego przyjaciela Nacho.

CANILES CON LA BANDA MONTALBANAISE.....

El circuito por Andalucía de la "Banda Montalbanaise" tenía como destino primordial la visita al pueblo de Juan, CANILES, situado en la provincia de Granada, entre la vertiente norte del Parque Natural Sierra de Baza y la Hoya del mismo nombre.
Es un pueblo asentado sobre su propia historia, pues a día de hoy siguen viviendo sus gentes en Casas-Cueva como ya lo hicieran en antaño desde la época Neolítica , como en las edades del Cobre y Bronce ...
Caniles , para mi , era una visita obligada desde que conocí a Juan y su familia en Montauban...por el amor y la alegría con que me contaban su vida en el pueblo, los paisajes de sus Sierras, los cultivos de sus vegas, los aceites de sus olivos.....
En Caniles todos y cada uno de nosotros disfrutó cada momento, descubrimos el pueblo guiados por Juan, dormimos en su casa-cueva, vimos los auténticos paisajes "del salvaje oeste", degustamos tapas y risas mientras saciábamos nuestra sed con las cervezas de la comarca y sobre todo pudimos guardar en la retina el maravilloso lugar de donde viene nuestro amado AMIGO Y SU FAMILIA.......
CANILES, ENTRASTE EN MI VIDA PARA SIEMPRE.......





restaurant in a cave
a room inside a cave
the best breakfast in the world: toast with garlic and fresh (mixed) tomato











After staying in Seville for a couple of days, we passed by Granada (sorry, no pics:/) and then visited Juan for a few days. Juan is our spanish friend from Montauban, who together with his family spends most of the year in France and then goes back to their own little paradise in Spain. We visited them in their cave hous near Granada. The front of most of the houses in the neighbourhood looks perfectly normal... but inside their hewn in the rocks-so sleeping inside one of them was a real Fred Flintstone experience for us. The village has the most amazing view over the valleys and the volcanic mountains that surround Caniles.

Szorcik: Po Sewilli wpadliśmy na chwilę do Granady (na krótki, deszczowy spacer bez zdjęć ale za to z tapasami) a prosto stamtąd udaliśmy się do Caniles, małej miejscowości gdzie zimę w domu rodzinnym spędza nasz przyjaciel z Montauban- Juan. Ciekawostką całej okolicy, oprócz znalezionych tu szczątków neandertalczyków, są domy wykute w skale. Wszystkie one z zewnątrz wyglądają niepozornie- wręcz banalnie... a w środku kryją czasem nieskończone labirynty pokoi. Oczywiście wszystkie są zamieszkałe. A ze wzgórz w których wykute są mieszkania rozciąga się widok na Alpujarrę, jej rozległe doliny i wulkaniczne górskie grzbiety.