domingo, 26 de abril de 2015

COLES BAY, BICHENO, ST HELENS.

Nuestro viaje por Tasmania continuaba por la costa este, habíamos hecho acampada libre junto a una hermosa playa en algún lugar desconocido de la costa entre Bicheno y St Helens, y allí, la noche transcurrió entorno a un hoguera y unos cuantos vasos de vino australiano, mientras el cielo dominado por la vía láctea nos ofrecía un espectáculo sin igual, y donde algunas estrellas fugaces hicieron acto de presencia.
El recorrido por la costa este finalizó en St Helens, pero antes pudimos disfrutar de varias playas y bahías para el recuerdo, donde la mezcla de colores y de formaciones geológicas eran espectaculares.



























On our way up north on the eastern cost of Tasmania we tried to wake up early to see the sun rise (and not only because it was freeeezing cold to sleep in the tent:)) and we got rewarded with some incredible sunrises! We managed to find a wild camping in the bushes and a hidden tiny bay in the Coles Bay tak stole our hearts- just look at these colors- the blue, the red and the mountains behind!

Nasza podróż na północ po wschodnim wybrzeżu wyspy obfitowała w wrażenia. Każdy przystanek był okazja do nowych odkryć- dzikiego kempingu w lesie albo cudownej małej zatoczki będącej częścią Coles Bay, gdzie ognisty kolor skał wspaniale kontrastował z lazurem wody i majestatycznymi górami w tle. Udało nam się nawet obudzić kilka razy aby obejrzeć krwistoczerwone wschody słońca nad Pacyfikiem (i to nie tylko dlatego, że noce pod namiotem były zimne!)

FREYCINET NATIONAL PARK.

El segundo día en Tasmania, amanecíamos en un caravan-park en la localidad de Triabuanna frente a Maria Island, pero decidimos montar hasta el PARQUE NACIONAL DE FREYCINET, allí el espectáculo iba continuar.
Un lago llamado Moulting era la puerta de entrada a esta Parque Nacional enclavado también en otra pequeña península. Primero nos paramos en FRIENDLY BEACH, catalogada como una de las diez playas mas hermosas del mundo, y la verdad es que aquella solitaria playa de arena blanca intensa era hermosa, pero era hermosa no por el paisaje sino por hacernos felices, por provocarnos a correr, a reír y a saltar.
Allí había Albatros junto a un grupo de gaviotas y su forma de volar me hizo mirar hacia el horizonte, y pensar en que habría mas allá de lo que la vista me alcanzaba.
Pero la jornada continuo con un trekking en el interior del Parque, subiendo hasta las cotas altas para bajar hasta una bahía impresionante llamada Wineglass Bay, donde de nuevo nuestra felicidad era plena y el esfuerzo de haber llegado hasta allí merecía totalmente la pena.
El bosque estaba salpicado de grandes rocas graníticas de colores pardos y algún Possum mostraba su curiosidad desde los árboles, nosotros caminábamos por los senderos sintiendo la palpitación de que alguna vez los tigres de Tasmania habrían pasado por allí, o que durante las noche los Diablos de Tasmania se hacían dueños de este lugar.
Freycinet es sencillamente hermoso.








                                                                                                                                                                                      picture by Julien



























Another day, another National Park:) In Freycinet National Park we stopped many times... there was just too much to see. We took a long stroll along the Friendly Beach, jumping around between the rocks, perfectly white sand and the giant seaweed.
Glasswine Bay was just too beautiful. With the perfect weather the water had the deepest shade of blue! Amd the walk uphill to the lookouts and than downhill to the beach was amazing- we even got to see a possum straight in the eyes:)

Kolejny dzień, kolejny park :) Przemierzając Park Narodowny Freycinet zatrzymywaliśmy się co chwilę. Zbyt wiele było tu przepięknych widoków aby tak po prostu obok nich przejechać,.
Friendly Beaches, czyli przyjazne plażę są uznawane za jedne z najpiękniejszych na świecie- całkowicie się z tym zgadzamy. Pas idealnie białego, drobnego jak mąka piasku ciągnie się kilometrami. Gdzieniegdzie z wody wyrastają płaskie skały porozcinane kwadratowymi, przypominającymi chodnik bruzdami. Na piasku leżą olbrzymie algi, które obudziły w nas ochotę zanurkowania pomiędzy nimi. Dodatkowo, byliśmy na plaży całkiem sami!!!
Glasswine Bay czyli zatoka Kieliszka do Wina:) była naprawdę czarująca. Pod bezchmurnym niebem i w promieniach słońca woda zatoki była idealnie niebieska. Spacer do punktu widokowego był przyjemny a spacer w dół, na plażę dostarczył nam dodatkowych atrakcji w postaci bliskiego spotkania z oposem:)